Een prachtige voetbaldag. Niek, nog steeds geblesseerd en Dylan geschorst. Jasper, onze keeper heeft helaas een vervelende knie die hem deze week is opgespeeld. Toch wilde hij aan de wedstrijd meedoen en zijn pijn onder ogen zien. Heel knap.
Voor de wedstrijd nog even wat administratieve zaakjes regelen.
1- Twee spelers bij de D2 regelen die met ons mee konden doen.
2- De scheidsrechter, Pasal Houterman, kwam met de mededeling dat Quick geen pasjes bij zich had en hoe wij daar tegenover stonden. Na overleg met de trainer, Steven Weegman, hebben we besloten om alleen dan te spelen als de pasjes alsnog tijdens of na de wedstrijd getoond zouden kunnen worden.
Quick had begrip hiervoor en de pasjes werden alsnog gehaald.
De opdracht voor onze jongens was duidelijk. Als ze de 0 zouden houden dan beloofde de trainer ze een tractatie bij onze volgende thuiswedstrijd. Nu hielden de jongens zich meer bezig met "Wat krijgen we dan trainer ?".
Afijn, direct vanaf de aftrap moesten ze druk zetten.
De eerste helft werd er redelijk verzorgd gespeeld en waren we constant op de speelhelft van Quick. Al snel kwamen we met de 1 - 0. Marijn werd op het middenveld aangespeeld en gaf een mooie pass naar de rechterkant op Wesley. Wesley wist zijn tegenstander te omzeilen en met een lange trap het voorlangs het doel te schieten. Aan de linkerkant bij de tweede paal stond Brandon voor om de 1 - 0 aan te tekenen. We waren allemaal opgelaten en nu maar doorzetten.
Nog geen drie minuten later werd Wesley weer aangespeeld en wist nu goed naar binnen te trekken en de rechterachterlijn bij het doelschopgebied te behalen. Behendig kapte hij een tegenstander uit en kwam de zestien binnen. Hier werd hij genadeloos door twee man getackled en de penalty was een feit. Terwijl ik zijn blessure behandelde werd de penalty voorbereid en stond Boris achter de pal. Zou hierdoor de bevrijdende 2 - 0 vallen. Helaas, mikte Boris de bal net naast de rechterpaal. Jammer, misschien toch met z'n allen meer hier op trainen.
Wij bleven druk zetten maar de 2 - 0 wilde maar niet vallen.
Net voor de rust vroegen wij ons af waar onze wissels van de D2 bleven. In de kantine kwam ik gelukkig nog een paar spelers tegen die daar nog wel zin in hadden. Niels en Julian. Bij deze hartelijk dank voor jullie inzet.
De rust in met 1 - 0 en gelukkig met twee extra spelers. Als eerste weer luisteren naar de trainer. De jongens hebben nu door dat de discipline z'n vruchten begint af te werpen. Ze waren één en al aandacht. De opdracht was duidelijk, positie, strak aanspelen, omschakeling bij aanval en verdediging. Vol goede moed gingen we weer het veld op.
De tweede helft was geen vergelijking tot de eerste helft. De hele organisatie ging mis. De taken werden niet goed uitgevoerd. Vooral het middenveld was nergens meer te vinden. Wat was er toch aan de hand. Er werd zo slordig gespeeld alsof men allemaal aan solo'n was. We hadden Quick constant onder druk maar konden geen vuist maken. De ongeschreven voetbalwet begon mij te bekruipen. We zouden toch geen tegengoal incasseren. Quick had twee tot drie counters die gevaarlijk werden. In alle gevallen bleef Jasper koel en geconcentreerd en wist ons uit die benarde posities te redden. Voornamelijk de pijn trotserend. We bleven slordig voetballen en de kansen niet benutten. De keeper van Quick was uitermate goed bezig. Maar de ballen op de paal en slechte afwerking bleven ons de baas.
Het laatste fluitsignaal klonk dan ook als een verlossing. Eens temeer blijkt dat je ook slechte wedstrijden kunt winnen.
Jongens er is nog veel werk aan de winkel. In de training maken jullie dit soort fouten niet zoveel. Aanname bal, gericht hard passen, positie spel. Probeer dit samen met de trainer op te pakken.
Maar gefeliciteerd met jullie overwinning. Jullie verdienen het en als we zo doorgaan zullen we hoge ogen gooien bij de eerste drie.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten